10 Μαρ 2010

Δειλινό




















Δειλινό
Αγγιγμένη απ’ τους ίσκιους των νεκρών
στο χορτάρι όπου μια μέρα ξεψυχάει
η αρλεκίνα γυμνή βγαίνει και κοιτάει
το κορμί της στον καθρέφτη των νερών
*
Παρεκεί ένας τσαρλατάνος βραδινός
τα παιγνίδια που θα κάνουν διαφημίζει
ο άχρωμος απ’ άκρη σ’ άκρη ουρανός
άστρα σαν το γάλα ώχρά γεμίζει
*
Ο χλωμός ο αρλεκίνος μ’ ευθυμία
πρώτα-πρώτα χαιρετάει τους θεατές
μάγους που ‘χουν έρθει από τη Βοημία
μερικές νεράιδες και τους γητευτές
*
και κατόπιν ξεκρεμώντας έν’ αστέρι
με το τεντωμένο του το παίζει χέρι
ενώ κάποιος κρεμασμένος ρυθμικά
με τα πόδια του τα κύμβαλα χτυπά
*
το όμορφο παιδί η τυφλή κουνάει
η ελαφίνα με τα ελάφια της περνάει
βλέπει ο νάνος με το βλέμμα του θολό
τον τρισμέγιστο αρλεκίνο πιo ψηλό



Γκυγιώμ Απολλιναίρ